Yalnız Bir Şiir -Osman Erdal-

Benden geriye kalan herkese selam ederek.

Yankılanıyor sesim evimin odalarında

Yalnızlık tercihen yaşanıyor şu ara

Anlamıyorum,

İnsan neden seçer yalnızlığı

Doldurabilir mi yalnızlığının içini,

Şiirler, hikayeler ve yahut evlerimizin içlerine kadar giren filmler

Dolmuyor yalnızlığımın için

Nazım sus, Turgut yeter, Edip suskun, Edip aşık

Didişmeyin yeter.

Hiç ihtimali yok odamın kapalı kapısının açılmasına

İçeriye elinde meyve tabağıyla bir kadın giremez mesela.

Çay demleyemez annem,

Yalnızlık canımın dişinde

Bir filimde gördüm

Tercihen yalnız adam

Adamın yerinde kendimi gördüm

Eski bir dostum sık sık geliyor şu ara aklıma

Derdi ya o eski sarhoş günlerde;

Dostum, senden adam olmaz, 

olmaz ya muhakkak sahili olan bir kasabada bir kitapçı açarsın sen,

Evlenemezsin,

Sarhoş gezersin,

Acırım haline.

Ah dostum bende acırım kendi halime

Bir filimde gördüm kendimi

Yalnızlıktan ölmek üzere

En kolay yalnızlık üzerine yazılıyor şiirler

Kalemim doldu taştı hevesten.

Aklım durgun, beynim şaşkın.

Yazacak bir yalnızlık kaldı geriye

Kolay yoldan

Şiir yazmıyor artık dilim

Sokaklar boyunca yürürken adımlarım

Yaşam kavgasına tutuldum 23 yaşında,

23 yaşında unuttum devrimlerimi

Unuttum toplumca sansürlü şarkıları, şiirleri,

Yollar boyunca yaşamı düşünür oldu adımlarım

Yalnızlık kaldı geriye

Bize dargın dostlardan,

Bir başıma şehri eskide

Şehrimi eskide bıraktım

Şimdi buralarda yapayalnız.

Fabrikalı şehirde ise,

Seninle yaşanacak bir takım anıların idamlısıyım

İnce boynum, kalın cüssem

Sallanıyor ipte..