Gerek Yoktu -Hexa- [Takipçilerimizin Kuruntuları]

Karşısında oturan adamın dudaklarında kaybolmak isteyen kadın, yüzündeki
tebessümü kalın bir iple asıp, yüzüne bir nefret yerleştirdi. Gözlerine bakamıyordu ve
bakmasına da gerek yoktu. Kaçırdı gözlerini. Aşık olmaya gerek yoktu, durduk yere
mevsimleri değiştirmeye, gecenin bir yarısı boğazından kan gelene kadar çığlıklar eşliğinde
ağlamaya gerek yoktu..Yanındaki çantasından sigarasını aldı ve önünde duran birasından
sağlam bir yudum.. Sonra sevgisinin iki parmağının arasında duran sigara kadar zararlı
olduğunu düşündü. Hissettiği sevgi kendisine de karşısında oturan adama da zararlıydı. Peki
ne olacak şimdi? Tüm uygunsuzluklara rağmen devam etmeye çalışmak mı, yoksa diri diri
toprak altına gömülmeden bir şeylerden vazgeçmek mi? Korkmuştu. Düşünmeyi bıraktı ve
yarıya gelen sigarasını söndürüp ayağa kalktı. Kalırsa ağlayacaktı ve adamın bunu görmesini
istemiyordu. Giderse de bir şeyler bitecekti ve bu iki seçeneği de düşünerek yavaşça uzaklaştı
masadan. Adamın şaşkınlıkla bakan gözlerini üzerinde hissedebiliyordu. Belki bir şey
söylemesini umut ediyordu o an ama adamın dudakları çivilenmiş gibiydi, tıpkı kendisinde
olduğu gibi.

Artık kelimeler sarf etmeye gerek yoktu, hayal kırıklıklarına gerek yoktu. Sevişmeye,
içmeye, kusmaya, gülmeye, özlemeye gerek yoktu.. Ağır adımlarla uzaklaşırken adamdan, bu
boktan hayat pisliklerini insanların üzerine kusmaya devam ediyordu. Kadın bir taksiye bindi,
köprünün ortasında inmek istedi. Yer çekimin ona kattığı ağırlıkla köprünün ucuna kadar
yürüdü, aşağı baktı.. Suyun serinliğini ve onda yarattığı huzuru hissetti. Artık nefes almaya
gerek yoktu, yaşayan bir ölü olmaya gerek yoktu diye düşündü boşluğa bırakırken kendini.. Ve
artık öyle bir kadın da yoktu...