Eğildi adam
kadının ellerine.
Diz çöküyor
toprağa.
Bir kadın
salıyor saçlarını rüzgarın serinliğinde.
Dalgalar
kıyıyı dövmeye devam ediyor.
Sessizlik
hakim tüm cephelerde.
Dünya barışı
kabulleniyor.
Ordular
yoksul, ordular fakir, ordular mağlup
Kadının
güzelliğinde.
Şarkılar
çalıyor.
Mırıltılar
başlıyor farid farjadın şiirlerinden.
Sıkıca
kavrıyor adam kadının ellerini.
Diline kadar
yanaşıyor konuşabildiği dilin tüm erleri.
Bir savaş
aman tanrım.
Bir savaş
adamın dilinde.
Dövebilecek
mi ? direnebilecek mi bu kez Fransızlar ihtilalle?
Adam sola
yaslıyor kafasını,
Kadının
yeşil tonlardan yaklaşık, maviyi andıran.
Kahverengi
gözlerine.
Kadının
gözleri kaçamak toprağa bakıyor.
Emsali resmi
aşkın.
Gözlerimin
içinde dönüyor.
Gece erken
gelse uykum
Sabaha
varmadan cüssemi dürtüyor.
Bir
uyanıyorum farid farjad odamda şiir okuyor.
Sabahın 5ine
gelmemiş bahar.
Sokaktan
farid farjadın sesi duyuluyor.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder