Tütsü’nün kullanımı 1.yy.’a kadar uzanır ve kaynağını dini seremonilerde kullanılmak üzere Arabistan’dan ithal edilen aromatik ağaçlardan almaktadır.
Parfüm kelimesi eski taşra Fransızcasında ki ‘perfumar’ –per, içinden, fumar- duman- kökünden gelir. Bu Orta Doğu’da tütsünün yakılmasıyla başladığına inanılan parfümeri sanatını açıklamaktadır.
Tang Hanedani Çin’inden bir Budist Rahibi, Ganjin, 745 yılında Japonya’ya ulaştı. Budizmi Japonya’ya taşımasıyla bilinen bu saygıdeğer keşiş, ayni zamanda tütsünün tarihindeki başarılarıyla da hatırlanmalıdır. Tıbbi tütsüler ve nerikoh (karışık tütsü topları) tekniği yoluyla Ganjin, Tang Hanedanlığı Çin’inden Japonya’ya güçlü bir tütsü kültürünü getirdi.
Heian dönemi (8.-12. yy) kraliyet soyluları kişisel kullanım için zarif ve gelişmiş kokular ararken Takimono’yu yarattılar. Anin ihtiyacına göre farklı zamanlar,olaylar ve mevsimlerde değişik karışımlar kullanılmaktaydı. Kıyafetlerine sindirmek ya da konukları için odaları kokulandırma için kraliyet eşrafı en sevdikleri tütsüyü yakarlardı. Katılımcıların en iyi kokuları üretmek üzere yarıştıkları tütsü oyunu Takimonoawase de bu dönemde başladı. Doğadaki temel çiçek ve meyve kokularını yeterli bulmayan soylular, kendi zevkleri için farklı kokular yarattılar. Böylece mevsimlerle yakin bir ilişkisi bulunan, kendine has bir tütsü kültürünün temelleri atılmış oldu. Bu şekilde, Koh-Do’nun (Tütsü’nün Yolu) köklü asaleti doğdu.
Parfüm kelimesi eski taşra Fransızcasında ki ‘perfumar’ –per, içinden, fumar- duman- kökünden gelir. Bu Orta Doğu’da tütsünün yakılmasıyla başladığına inanılan parfümeri sanatını açıklamaktadır.
Tang Hanedani Çin’inden bir Budist Rahibi, Ganjin, 745 yılında Japonya’ya ulaştı. Budizmi Japonya’ya taşımasıyla bilinen bu saygıdeğer keşiş, ayni zamanda tütsünün tarihindeki başarılarıyla da hatırlanmalıdır. Tıbbi tütsüler ve nerikoh (karışık tütsü topları) tekniği yoluyla Ganjin, Tang Hanedanlığı Çin’inden Japonya’ya güçlü bir tütsü kültürünü getirdi.
Heian dönemi (8.-12. yy) kraliyet soyluları kişisel kullanım için zarif ve gelişmiş kokular ararken Takimono’yu yarattılar. Anin ihtiyacına göre farklı zamanlar,olaylar ve mevsimlerde değişik karışımlar kullanılmaktaydı. Kıyafetlerine sindirmek ya da konukları için odaları kokulandırma için kraliyet eşrafı en sevdikleri tütsüyü yakarlardı. Katılımcıların en iyi kokuları üretmek üzere yarıştıkları tütsü oyunu Takimonoawase de bu dönemde başladı. Doğadaki temel çiçek ve meyve kokularını yeterli bulmayan soylular, kendi zevkleri için farklı kokular yarattılar. Böylece mevsimlerle yakin bir ilişkisi bulunan, kendine has bir tütsü kültürünün temelleri atılmış oldu. Bu şekilde, Koh-Do’nun (Tütsü’nün Yolu) köklü asaleti doğdu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder