140 karakter
Okumadan düşünmek olası mı sizce?
Mesela siz bu yazıyı neden okuyorsunuz?
Merak mı yoksa alışkanlık mı?
Alışkanlıksa eğer bazı alışkanlıklar vardır kolayca bırakılmaz.
En basitinden CV’ sinin hobiler kısmını 'kitap okumak' ile doldurmayı alışkanlık haline
getiren insanlarla dolu bir ülke burası.
Spor yapmak, müzik dinlemek ya da peçete koleksiyonu gibi bir şey mi bu sanki?
Ülkece en büyük yalanlarımızdan biri...
Hatta biraz daha şaşırtayım sizi;
En son okuduğu kitap 'Cin Ali' olan üniversite mezunu insanlar tanıyorum.
Sözüm sakın haa yanlış anlaşılmasın.
Şimdilerde okutulmaması bile bir eksiklik ya neyse
kaldı ki bu insanlardan Dostoyevski okumaları bekleniyor.
Dostoyevski, herkesin adına en azından aşina olduğu, ama kimsenin bastan sona kitabını
okumadığı bir değerimiz.
Ben hiç duymadım mesela, bir kafede ya da bir sosyal medya platformunda Suç ve
Ceza'ya değil de Karamazov Kardeşler'e bayılıyorum ben diyen birisini.
Yeri gelmişken şu bilgiyi de sizinle paylaşayım;
Dünya üzerindeki insanların yüzde 64,8'i bu kitabı okumamış!
Ülkemiz sınırları içinde Suç ve Ceza'yı okumamış bir yetişkine ise yetişkin muamelesi yapılmaz.
Görece hacmiyle okumaktan haz etmeyenleri kendisinden ışık hızıyla uzaklaştıran bir eser.
İllaki bir kitap okuma hakkınız varsa Suç ve Ceza'yı okuyun.
Hadi geçtim Dostoyevski'yi, Tolstoy'u, Don Kişot'u, İnce Memed'i, Orhan Veli'yi, Sabahattin Ali'yi
Cemal Süreyya da mı yok?
Sığ bir okuma dünyanız var öyleyse ama velakin şu var ki 140 karakter konusunu çok duydum.
Atıfta bulunmuyorum elbette yeni nesile ama 140 karakterlik bir tweetle onun bunun
emeğine gönderme yapmak emeğini okumaktan zor geliyor bizlere.
Sadece hayıflanmakla yetiniyoruz Japonya'da yılda 25 kitap okuyan insana oranla, Türkiye'de 10
yılda bir kitap okuyan insan oranını görünce Sahi metrolarda, otobüslerde elinde kitap okuyan
nesiller görecek mi bu ülke? Hani Harry Poter'le büyüyen gençlerdik biz ne oldu?
Allah'ını seven defansa gelsin!
Sorgulamak gerekirse peki suçu kime yükleyelim?
Atış serbest!
Kendiniz harici herkesi suçlayın.
Ezberci eğitimle başlayabilirsiniz.
Bana sorarsanız ben de bir itirafta bulunayım kitaplarla ilgili;
Romanlardan, klasiklerden nefret ederim.
Absürt gelebilir belki size,
Az önce Dostoyevski diye bağırana ne oldu diyenleri duyar gibiyim..
Ben 17 yasıma kadar toplasan 6-7 kitap okumuşumdur.
Yıllar geçtikçe okudum, okudukça cahilleştiğimi fark ettim.
Meğerse hiçbir şey bilmediğimi, kendi dünyamda kendi kelimelerimle savaş verdiğimi fark ettim.
Okumanın ise sadece 100 temel eserden değil de sadece okumaktan ibaret olduğunu anladım.
Vaktiniz varsa 100 temel eseri de okuyun, ama en azından okuduğunuz bir dergi, takip
ettiğiniz bir mecmua olsun. Ben öyle yaptım. Bilimkurgularla başlayıp, psikoloji, beden dili, etkili
iletişim, politika derken şimdilerde ise 6 yıllık gazeteciyim...
Blog Olan Kuruntular; Farklı Karakterlerin Kuruntularını Paylaştığı Bir Platformudur.
Bize Gönderin
Bize Gönderin;
Sevgili okur, eğer sen de bizimle yazdıklarını paylaşmak istersen, yazını önümüzdeki ayın 7'sine kadar -bokgibi1blog@gmail.com - mail adresine gönderebilirsin." Haydi dök bize kuruntularını... "
10 Aralık 2016 Cumartesi
140 Karakter -Songül Yaşar-
Etiketler:
blog olan kuruntular,
bokgibi1blog,
hayat,
kitap,
kuruntu,
müzik,
resim,
Songül Yaşar,
yaşamak
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder