SENİ BU SON ANLATIŞIM -Hexa- [Takipçilerimizin Kuruntuları]

Ölmüş birini ne kadar daha anlatabiliriz insanlara? Ya da insanlar ne kadar daha dinlerler?

               Bir yaz gecesiydi ölümünü aldığım haber. Telefondan geldi haberin. Aklımı kaybetmişim gibiydi. Şaka olmasını diledim. Bu b.ktan hayatın bana yaptığı acımasız bir şaka. Ama değildi. Koca bir gerçekle yüzleştim. Kendime gelemedim. Hıçkırarak ağladığımı hatırlıyorum.

Abim yanımdaydı o sıra. Ona nasıl sarılıp ağladığımı ve yaşadığım acıyı asla unutamam. O günden sonra bir başkasının bana sarılmasını, beni sevmesini, göğsümde yatmasını istemedim. Yerine ihanet etmişim gibiydi ilk başta. Sana ait olan her hücremi başkasına sunmak istemedim. Geri gelecekmişsin gibi yaşadım hayatımı. Beynimdeki, kalbimdeki her yer geri gelmeyeceğini haykırıyordu. Kabullenmem zaman aldı. Sen gelmeyecektin ve ben hayatın ağırlığını kalbimde tek başıma taşıyacaktım. Bana bunu yaşattığın için teşekkür ederim Sevgili’m..

               Acı insanı büyütürmüş. Geçen süre zarfında ne kadar yaşlandım emin değilim. Kocaman bir kadın oldum sanki. Hayatta her şeyi görmüş, her acıyı tatmış gibi..  Yanına gelmek istedim. Beni yanına sadece ölüm getirebilirdi ve ben o an yanına gelmek için her şeyi yapabilirdim..  Ama beni seven bir Abim var ve ben.. Yapmadım anlatabiliyor muyum? Bu acıyı başkasının yaşamasını istemedim.

               Ruhum bedenime geri gelene kadar sen hayattaymışsın gibi yaşadım, herkesle öyle konuştum, öyle anlattım. Aklımın başıma gelmesi zaman aldı. İnsanların bana deliymişim gibi davranması, acıyarak bakmaları, artık senin olmadığını söylemeleri beni kendime getirdi. Yokluğuna alışmak zordu ama yapmak zorundaydım. Yanlış anlama Sevgili’m.. Yaşadığım acının bir tarifi yok ama daha ne kadar yaşayan bir ölü gibi dolaşabilirdim ?

               Özür dilerim Sevgili’m.  

Sen artık yoksun ve ben devam etmek zorundayım. Yaşattığın, hissettirdiğin her duygu için minnettarım sana.

                                                                                                                      HUZURLU UYU…