BU YANLIŞ BİR YAZI -Büşra Ceylan- [Takipçilerimizin Kuruntuları]

Saat 00.37

başım çok ağrıyor, bu ağrı kalbime vuruyor, sonra parmak uçlarıma kadar bir sızı içindeyim sanki birazdan bir şeyler can verecekmiş gibi, bilemiyorum.

çok yanlış bir şey daha yaptım. Yapmamam gereken her şeyi tüketmişim gibi, gidemiyorum.

00.58

Şimdi ilk kez bizi düşünüyorum. Senin bile kendinden haberin yokken bunca şey sen olmuşken ve inatla onca şey biz olamamışken, bizi düşünmek hiçliğimle kavga etmek gibi, yenemiyorum.

Sahi hiçliğim neden bu kadar hiç? ya da sen neden bu kadar her şeysin? pencereyi açtım yıldızlara dokunuyorum derken kayıp gitti birkaç tanesi

sen gibi, senin gibi, anlayamıyorum.

01.38

Kısa sürdü ben'cil olmam ama karar verdim. Bir daha biz'cil olamayacağım. Zaten ne zamandır affedemiyorum kendimi. Seni sevdiğimden değil kendimi bu kadar çok sevemediğimden. Son nefesini tuttum içimde sanki bırakırsam seninle ilgili her şey kaybolacakmış gibi, unutamıyorum.

Bir yerlerde okumuştum,

"Adini son hatırlayan öldüğünde hiç doğmamış olacaksın" diyordu

ve adımı defalarca sormuştun, bu bana dediğin ve cevaplayamayacağım tek şeydi

adım yok demiştim ya hani 

Şimdi saat 

02.12

Ölemiyorum..