Yaşama dair ne varsa elinde,
Sıkı tut bırakma sakın.
Çünkü düştüğünde kanayan yaranda senin,
Yüzüne gülüp arkandan sövüldüğünde…
Sen ekip biçersin çöllerde filiz,
Ve sen küstürürsün çiçekleri bunu iyi bil.
Sevildiğinde senden beslenmiştir,
Nefret duyup seni hançerleyen de.
Apansızın açar güneş, bıraktığında ipinden umut balonlarının.
Dağlar, dirseklerinde biter sen ayağa kalkarsan eğer,
Sen yüzüne bakmazsan seni yüzüstü ederler,
Döndüğünde yüzün aynalardan, çirkinliğe hapsettiğinde kendini,
Balçıkla sıvar dört bir yanını, güzel görenlerde seni.
Lakin tutarsan elinden benliğinin edebiyle,
Çehreni de onarırsın, içinde kırılan düşlerini de,
Yenidünya, eski dünya batar, sen düşündüğünde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder